فواید و موارد مصرف گوجه خشک
اولین گوجه فرنگی خشک شده در ایتالیا، کشوری که بیشترین دستورهای غذایی و مصرف گوجه فرنگی خشک را داشت، تولید شد. این روش در آن زمان برای نگهداری گوجه فرنگی در طول سال ابداع شد. چون گوجه فرنگی تنها در فصل گرم قابل کاشت بود و میوهای تابستانه محسوب میشد.
گوجه فرنگی خشک که اغلب بر بامهای سرامیکی خانههای ایتالیایی خشک میشد، در انگلیسی با نام Sun-dried tomato شناخته میشود.
این نوع گوجه فرنگی همانطور که از نامش پیداست، پس از رسیدن، بخش زیادی از آبش را زیر نور خورشید و آفتاب از دست داده و خشک میشود. این روش خشک کردن گوجه فرنگی در گرمای آفتاب، راهحلی بود که اجازه میداد گوجه فرنگی در زمانی طولانیتر قابل نگهداری و استفاده باشد.
هنوز هم در ایتالیا خشک کردن آفتابی گوجه فرنگی به عنوان روشی سنتی برای خشک کردن گوجه فرنگی به کار میرود.
گوجه فرنگیها معمولاً قبل از اینکه زیر آفتاب قرار داده شوند به دی اکسید گوگرد یا نمک آغشته میشوند تا سریعتر آب خود را از دست بدهند و حین خشک شدن تغییر رنگ ندهند.
خشک شدن گوجه فرنگی زیر آفتاب بین ۴ تا ۱۰ روز طول میکشد. طبق دادههایی که در ویکیپدیای این محصول غذایی موجود است، در فرایند خشک شدن، گوجه فرنگیهای گیلاسی ۸۸درصد و گوجه فرنگیهای معمولی تا ۹۳درصد وزن خود را از دست میدهند.
موارد استفاده از گوجه خشک
فواید مصرف گوجه فرنگی خشک
گوجه فرنگی خشک سرشار از ویتامینهای C و A، اسیدفولیک یا بتا کاروتن و مقدار کمی ویتامینهای گروه B شامل B1، B2، B3، B5 و مواد معدنی مختلف شامل کلسیم، فسفر، پتاسیم، فیبر، سدیم، گوگرد، کمی آهن، مس و روی است.
